

Als sneeuw voor de zon. Totale voorraad naar schatting alreeds gehalveerd. De truc van vorig jaar om de eekhoorns voor mij te laten plukken werkt niet meer. Ze hebben leergeld betaald. Nu plukken ze noot voor noot. Meer werk maar ook meer zekerheid.
Telkens boom in, één noot plukken en plof laten vallen, roets met lege handen naar beneden, noot pakken en weg. Vorig jaar plukten ze vier noten tegelijk, joeg ik ze weg, konden ze één noot meenemen en waren er drie voor mij.
O ja, ben vanmorgen al een paar keer op de walnotenboom afgerend waarin ik ze bezig zag. Van keukendeur naar boom is een end omdat ik niet dwars door het rhodobos kan steken.
Tegen de tijd dat ik arriveer zitten ze al lang samen in diezelfde rhodo's te kwetteren. Hun keelgeluid heeft die iets weg van het gefoeter van een roodborst, maar dan lager en trager. Eekhoorns leven solitair maar als er twee samen zijn kletsen ze elkaar de oren van het hoofd.
Zeker weten dat de donkere geen vrijer is maar een nestgenoot. De eerste zomer na hun geboorte zijn ze lang samen opgetrokken.
elisa op 20 september 2004 om 12:07 uur