

De druiven zijn zuur vandaag. Als rotte appels in een lekke mand, ongeacht majesteits' hoedje. Chapeau!
Graaicultuur, een woord dat onpasselijk te pas en onpas uit de kelen gorgeldt is niet het exclusieve privilege van de hoge heren, al tikt het in die kringen vetter aan.
Het begint evengoed al bij het peperklipsje van de baas. Of bij de kleine beun die klanten wegsnoept om een dikker boterham te krijgen dan de buren. Laten wij elkaar vooral geen mietje noemen. Het enige waarin we altijd principieel zijn is: ontevredenheid. Ongeacht wie, wat of hoe. Welke kleur of reden.
Beetje mies landje. Dit.
elisa op 21 september 2004 om 10:11 uur