Nog even Taj

Via Rusland kwam ik automatisch op het idee van de Taj.
Omdat de opwindendste kathedraal die ik in Moskou zag, op het Rode Plein, wel kleurig was, maar tegelijk overdadig. Daar ontbreekt de stille kracht van de beperking, zal ik maar zeggen.

Er is geen kunst aan om met een dikke buidel een adembenemende kathedraal te bouwen met opzichtige nissen, constructies en uien. Maar er is waanzinnig veel zelfbeperking nodig om met een dikke buidel een mausoleum neer te zetten met zulk fijn versierwerk dat het als het ware opgaat in de mystiek van het mausoleum zijn.