
We krijgen een koppenrolmaatschappij. We neuzelen ons suf om hoge hoofden af te houwen zonder dat dit wezenlijk verbetert. Er kan niet verbeteren want de laatste dagen van het Westeuropese rijke Rijk zijn geteld. Het spartelt.
Sputteren heeft weinig zin. Regeren evenmin. De eeuw heeft ingezet met onmacht en beestgedrag. Wij steken hoofden, handen, zielen of het asperges zijn. Wij zullen koppen boven maaiveld koppensnellen. Alstublieft, op glijdende schaal aangeboden vanwege stemmenwinst. Veel is verkieslijk. Stuurlui aan wal die zich spiegelen in zeepbel. Onbeschaamd opgeblazen doch niet geremd. U denkt dat ik bazel?
Dat is toch niets nieuws allemaal. Denkt u dat het in de jaren 50 beter was, of in 1880? Politiek is altijd een onlogisch spelletje geweest. Misschien moet u er eens wat meer uit, gewone mensen ontmoeten en niet zo doemdenken. Ik vind de mensen vol belofte. Heel veel mensen hebben er zin in en maken er wat van, ieder op zijn manier.
Ik heb er geen enkele twijfel aan dat vele mensen vol belofte zijn en goede wil, maar de omstandigheden zijn in heel Europa beroerd. Niet alleen economisch.
Deze tijd valt niet te vergelijken met die uit 1880 of de jaren 50. Al was het maar dat elke scheet vercommercialiseerd is, uitgeplozen voor de buis, berekend op effect, uitgelokt, opgestuwd, gehyped, gelekt of gemanipuleerd. Niets is meer wat het lijkt. Niets lijkt meer wat het is. Geen gezag. Anarchisme op alle punten.
Totaal niet mee eens dat Politiek altijd al een onlogisch spelletje is geweest. In tijden waarin de politicus nog werd vertrouwd werden grootse dingen tot stand gebracht. Wat dacht je van Drees en Den Uyl? Kom mij niet aan dat die onlogische spelletjes speelden.
Achterkamertjespolitiek wordt pas verwerpelijk als je de politicus niet meer vertrouwt die je zelf hebt aangewezen. Niemand vertrouwt niemand meer en daarom valt er niet te regeren. Er wordt alleen gekissebist over fluitjes van een cent, niet over grote lijnen.
Alleen: het is makkelijker een volk van arm naar rijk op te stuwen. Dan zijn saamhorigheid en vertrouwen noodgedwongen groot om winst tot stand te brengen.
Valt een natie terug van rijk naar arm, dan valt het volk uiteen in ieder voor zich. Wantrouwen alom. Van hoog tot laag graaien, liegen, verlinken. Stuurloos dobberen op wanen van de dag. Bizarre apendans om het onafwendbare af te wenden?
en waar ik me in dat kader ook altijd over verbaas: mensen die iets vinden (computer op straat of documenten in een container) en die dan niet gewoon, lijkt mij, naar de politie gaan maar naar de krant of Peter R de Vries..... Ik kan echt met ongeloof naar dat soort verhalen luisteren...
nee - dat denk ik niet.
integendeel: ik lig er soms 's nachts wakker van.
dan denk ik: het zal mijn tijd nog wel duren - maar mijn kinderen? mijn kleinkinderen? hoe zullen die dit allemaal overleven?
gemiemel van een oud mens?
ik vrees van niet.