
Kom maar om half vier, zei ze.
Lukt niet, zei ik, kan het eerder?
Tien uur? Het klonk aarzelend.
Leek mij uitstekend.
Wat door mij als kwartiertje was ingeschat werd een heel dagje.
Eerst prikken, dan foto laten nemen, dan fysio. Tussen de gevarieerde onderdelen zat te weinig pauze om naar huis te gaan. Bijna een achturige werkdag versleten. Gelukkig dat er kip gloorde aan het einde van de toer.