
Hoe het met Vasco ging, vroeg u? Heel goed, dank u. Hij is aardig ingeburgerd, mijn persoonlijke lijfwacht die mijn hele hand nog steeds in zijn muil kan nemen en niet van mijn zijde wijkt.
Hij is nu zo goed ingeburgerd dat hij ook heeft gestolen.
Wat zeggen wil dat we niet gezien hebben wie van beiden de broden van het aanrecht heeft gegrist.
't Is wel ramp, want vandaag komen mijn vriendinnen en het zou handig zijn geweest als ik die broden nog had. In plaats daarvan lagen slechts plastic zakken door de keuken. In de buurt van het fornuis, en op het kussen van Vasco. Nu is het beroerde dat onze bakker vandaag wegens omstandigheden is gesloten.
Beer brood verorberen op het kussen van Vasco? Lijkt me niet voor de hand te liggen. Dit zou, lijkt me, ruzie geven terwijl ze samen opgesloten zaten in een kleine keuken. Vasco brood op zijn eigen kussen, Beer brood bij het fornuis is daarom een betere optie. In commissie dikkemik gehandeld. Het moet trouwens gemeld dat zonder met elkaar te spelen, er zeker wel saamhorigheid is gegroeid. En wel zo dusdanig Vasco eigenlijk niet goed meer weg kan.
De katten zien hem ook niet meer staan. Letterlijk. Die moeten wel heel hoog opkijken willen ze hem in de ogen zien. Die zien er geen brood meer in (hàd ik maar brood) om brutaalweg onder hem door te schrijden als hij hen de weg verspert. Waarbij hij hen verbaasd bekijkt.
Twee katten naast me in de vensterbank, een beer op mijn voeten onder het bureau en een zware reuzenkop op mijn knieën terwijl het bijbehorende lijf uitdrukt: blijf zitten waar je zit en verroer je niet. Een van de vriendinnen die straks komt is panisch voor honden. Nou, we zullen haar een hondje presenteren.
elisa op 28 oktober 2004 om 08:33 uur