Huh?

Natuurlijk laat ik mijn stiefmam in de waan dat ik het plezierig heb, maar in het geniep popel ik me wezenloos tot mijn èchte bazen komen. Onbewust, oke oke want honden hebben geen verstand en ook geen straks of morgen. Ik krijg weer zin om naast de paarden te draven of in H's landrover mee te mogen naar het boerenland. Daarbij wordt het hoog tijd dat ik A bewaak omdat die met z'n tweeën loopt.

Maar goed, het is mij op deze logeerplek niet tegengevallen. Niemand die rot deed tegen mij, maar ik heb ze ook niet kunnen verleiden om mij koek of snoep te geven, ook al zette ik mijn allerzieligste ogen op. Toen er een doos chocoladeletter voorbij kwam ging ik bijna kermend uit de bol, maar stiefmam riep alleen dat chocolade dodelijk kon zijn voor honden. Ik liet haar in die waan terwijl het kwijl me uit de gaten droop. Zeker weten dat ik zeker weet hoe chocolade smaakt, huh!