India

Kijk mij nou
Achtergrond
Eerdere Misdruk
Oudste Misdruk
Indiasite
Indiafoto's
Marokko foto's
Moskou foto's


Opties


Recent
Als ratten
Eerder dan de chocoladeletter
Plof
Uitsmijter
Pro Memorie
Nachtkaars
LEGO
Conditie
Busje komt zo
Kattenkwaad
Liefhebbershapje
Alle kanten uit
Spierpijn?
Raar land
Beton


Zomert het al?
The WeatherPixie



Toptwenty

Archieven
augustus 2005
juli 2005
juni 2005
mei 2005
april 2005
maart 2005
februari 2005
januari 2005
december 2004
november 2004
oktober 2004
september 2004
augustus 2004
juli 2004
juni 2004
mei 2004
april 2004
maart 2004
februari 2004
januari 2004
december 2003
november 2003
oktober 2003
september 2003
augustus 2003
juli 2003
juni 2003
mei 2003
april 2003
maart 2003
februari 2003
januari 2003
december 2002
november 2002
oktober 2002
september 2002
augustus 2002
juli 2002
juni 2002
mei 2002
oktober 2000
september 2000


Hele Ouwetjes
(ooit weblogs.com)
(plaatjes foetsie)
2000-9/2001-5

(Greymatter)
Greymatter I
Greymatter II


MT-stuff

Powered by MovableType







Buitenleven

Zolang er nog paddestoelen groeien en blaadjes aan de bomen hangen, vruchtjes of zaden te vinden zijn is het te vroeg om de vogels te voeren. Ik weet dus nog niet wie hier wonen en straks met de pot meeŽten. Waar Fiep zich ophoudt is een raadsel. Soms huppelt ze langs om haar noten te halen en voor mijn neus in te graven, soms (zoals nu) zie ik haar in geen dagen. Een enkele keer komen er anderen schichtig kijken of er iets lekkers valt te bikken uit haar bakje.

Als ik in al die jaren dat ik hier woon iets heb geleerd, dan is het wel dat de natuur zich nooit zal herhalen. We hadden een grandioos jaar met Fiep die zich trouwhartig liet kieken in ruil voor haar daagse versnapering. De vriendschap verstevigde zich rond eind januari j.l. toen ze (eerst zwanger, toen zogend) brood-met-kaas kwam snaaien van het vogelbordje, maar was al veel eerder begonnen omdat we elkaar herhaaldelijk in de tuin voor de voeten liepen.

De laatste keren dat ik haar bij het plukken van noten betrapte kon ik merken dat ze oud geworden was en minder op haar hoede. Het zou haar vroeger niet gebeuren dat ze zich zomaar liet verrassen en eigenlijk geen kant meer uit kon. Zodra de vorst invalt en ik de vogels ga voeren zal duidelijk worden of ze er nog is. Zeker weten dat ze de broodjes met kaas van het rode vogelbordje niet zal kunnen weerstaan.

De natuur verandert. Door klimaat? Of door de kaalslag in de aangrenzende tuinen? Ooit hadden we hier vele egels, maar ik heb er de laatste jaren geen meer gezien. Van de overvloed aan salamanders was deze zomer nauwelijks de helft meer over. AmfibieŽn lopen sterk terug, heb ik ergens gelezen. Hoewel hier jarenlang kikkers en padden zijn geboren zien we er steeds minder. Het vertrouwde geluid van uilen 'snachts in onze hoge dennen is geheel verstomd. Vleermuizen waren deze zomer schaars. Er is door zomerdroogte en te lage grondwaterstand geen naaldboom meer over met vol groen waarin onzichtbaar genesteld kan worden. Zelfs de jonge bomen zijn tot de draad versleten.

Maar de houtduiven zijn niet weggetrokken. Pa, ma en het stevige jong (plus "Dag Meid", de weduwe van vorige zomer) besloten hier te overwinteren en zijn bolrond van eikels, kastanjes, noten en zaden die voor het grijpen liggen. Het te zwakke duifje dat verstoten werd is door een rover (of de kat van de buren) te pakken genomen. Zo staan hier de zaken. Meer bewoning, meer plaveisel, meer opgeschoonde erven. Zelfs de achterburen hebben hun jarenoude hoge houtwal van oude takken - waarin talloze bewoners hokten - in een blinde waas van schoonmaakwoede verbrand.

elisa op 15 november 2004 om 17:38 uur

Dit is gezegd

rob zei op 16 november 2004 16:03

De zegeningen van een tuin!
Ik ben, op mijn (ruime) flat in Beijing vanzelfsprekend jaloers. Toen ik kwam in Beijing (7 jaar geleden) ben ik snel verhuisd van de voorgeschreven flat naar een huis met tuin. Niet veel later kregen wij een kat, Mao, die de buurt onveilig maakte. Zijn avonturen, en mijn namiddagen met een glas wijn op de stoep \zijn nig steeds een groot bestanddeel van onze dromen, de zijne en de mijne,
Ik lees dit graag.
(Veel beter dan de racistische rotzooi die ik op mijn logje krijg uitgestrooid.)




Zegt u maar

Naam:


E-mail:


URL:


Uw zegje:







elisa

Misdruk schaatst d'r eigen baan

Powered by MovableType       

Dank aan Frédéric van Druppels die mij zijn oude vitrage vermaakte