
Aangezien ik onderhand viervijfde deel van mijn leven heb gerookt, vrees ik dat niet-roken nooit een automatisme kan worden. Hoogstens een vrije keuze.
Ik weet dat ik nooit junk-af zal geraken. Net als een alcoholist gevoelig blijft voor elke slok zal ik ontvlambaar zijn voor elke vleug nicotine. Verslaving is een onderhuidse slang die altijd op de loer ligt om zich gaatjes te boren tussen je oren.
Punt is, dat je van stoppen aardige dingen terugkrijgt, zoals meer geld (al zesmaal uitgegeven), meer tijd en het verdwijnen van schuldgevoel. Waarbij ik de last van mijn vele extra kilo’s voor het gemak maar even buiten beschouwing laat. Die moeten - zeker weten - ook nog onder de hamer.
Een mens is nooit klaar. Gelukkig maar want zodra hij klaar is, wordt het leven hem zinloos.
elisa op 17 november 2004 om 12:02 uur