
Aangezien een schuftmijt op pootjes loopt, kan hij zich van de ene persoon naar de andere verplaatsten. Spreken over een "zeer" besmettelijke vorm van schurft is ronduit hilarisch. En van de klok niet weten waar de klepel hangt. De ene schurftmijt staat niet hoger op zijn benen dan de ander.
Ik beken dat ik ooit schurft heb gehad. De huidarts naar wie ik werd doorverwezen viel ogenblikkelijk met de grove deur in huis en vroeg doodernstig met wie ik in bed had gelegen. Huh? Na heel veel heen en weergepraat nam hij genoegen met mijn verklaring dat ik een beddenkruik had geleend van mijn hospita die veelvuldig in haar ellebogen krabde.
Ik wil alleen maar zeggen: schurft vliegt niet zomaar door de lucht, ook niet in ziekenhuizen.
elisa op 19 november 2004 om 14:05 uurJa en de ene schurftmijt kan volgens mij wèl harder dan de ander! ;-)
Een schurftmijt op pootjes, je ziet het rennen...
Dat klinkt wel zo lief dat ik het haast wil beschermen.