
Nu had onze tuinman ook ineens een bladblazer die moest worden gebruikt. Oke, zoals gewoonlijk waadden we tot aan de enkels door knisperend blad. De grote bomen lozen ook (te) veel voor onze beschaafde bezems. Maar de tuinman, die tegenwoordig tweemaal per jaar zwaar werk komt doen, blies en schoffelde behalve paden en stoepen meteen alle borders schoon.
Wèg vorstvrij winterdek en rulle schuilplaats voor padden en ander gedierte. Wèg kweekplek voor insecten waarop de vogels dol zijn. Zelfs de verdorde zolen van de schoenlappersplanten heeft hij weggeblazen. Ze staan er kleumend kaal en ontevreden bij. Uit de kaalgeblazen grond onder de grote hazelaar steken bleke, rillerige sneeuwklokneusjes omhoog die hun warme dekje kwijt zijn. Een (wilde) tuin hoort 'swinters door blad bedekt te liggen, maar maak dit een moderne tuinman wijs met natuuronvriendelijke klanten alles alles proper willen hebben.
Toen tuinman vanmorgen in alle vroegte nog langskwam voor een laatste inspectie keek hij verontwaardigd naar de blaadjes die hazelaar, vogelkers en grote eik vannacht weer hadden durven laten vallen op zijn zwartgeblazen aarde. Ik haastte mij te zeggen hoe blij ik ermee was en dat ik de blaadjes tegen elke prijs wilde behouden.
elisa op 26 november 2004 om 09:29 uur