India

Kijk mij nou
Achtergrond
Eerdere Misdruk
Oudste Misdruk
Indiasite
Indiafoto's
Marokko foto's
Moskou foto's


Opties


Recent
Als ratten
Eerder dan de chocoladeletter
Plof
Uitsmijter
Pro Memorie
Nachtkaars
LEGO
Conditie
Busje komt zo
Kattenkwaad
Liefhebbershapje
Alle kanten uit
Spierpijn?
Raar land
Beton


Zomert het al?
The WeatherPixie



Toptwenty

Archieven
augustus 2005
juli 2005
juni 2005
mei 2005
april 2005
maart 2005
februari 2005
januari 2005
december 2004
november 2004
oktober 2004
september 2004
augustus 2004
juli 2004
juni 2004
mei 2004
april 2004
maart 2004
februari 2004
januari 2004
december 2003
november 2003
oktober 2003
september 2003
augustus 2003
juli 2003
juni 2003
mei 2003
april 2003
maart 2003
februari 2003
januari 2003
december 2002
november 2002
oktober 2002
september 2002
augustus 2002
juli 2002
juni 2002
mei 2002
oktober 2000
september 2000


Hele Ouwetjes
(ooit weblogs.com)
(plaatjes foetsie)
2000-9/2001-5

(Greymatter)
Greymatter I
Greymatter II


MT-stuff

Powered by MovableType







De schoonheid van de woestijnen

Wie ooit verliefd werd op de goudkleurige woestijn met fluweelzwarte nachten waaruit je sterren kunt plukken, zal genieten. Ulrike Koch die eerder de prachtige documentaire De zoutmannen van Tibet maakte heeft ditmaal de Toearegs in beeld gebracht, een nomadenvolk uit de Sahara. Er is weinig verhaal maar landschap, leefwijze, kleding, poëzie en muziek zijn van een adembenemende schoonheid.
Dat de Toearegs als geen ander woestijnvolk de kunst verstaan de aandacht naar zich toe te trekken mag blijken uit een artikel in NRC Handelsblad. Neemt niet weg dat dit in onze ogen primitieve volk er normen en waarden op nahoudt waarop wij alleen maar jaloers kunnen zijn.

De ene woestijn is de andere niet. Wordt de Sahara in Afrika vaak gekenmerkt door ondraaglijke hitte, de Gobi-woestijn in Mongolië kent ijzige perioden. Leven in de woestijnen dichter bij de evenaar lichtbehaarde dromedarissen met één bult, in de koude woestijnen tref je de echte kamelen met twee bulten en een dichte vacht. De Engelse taal kent geen afzonderlijk woord voor de dromedaris en zo ontstond de spraakverwarring.

The Story of the Weeping Camel is een allerliefst verhaal over een verstoten kameeltje dat via een muziekritueel met de moeder wordt verzoend. Nu lijkt mij dit ritueel minder verbazingwekkend en magisch dan in de recensies wordt gesuggereerd. De aan de kamelenbult gehangen viool dient in eerste instantie als klankkast voor het kamelengehuil. De violist speelt vervolgens het kamelengezang in exact dezelfde toonaard na, waarop de kamelenverzorgster aan wie het dier is gehecht alweer in dezelfde toonaard gaat zingen en het geruststelt.

Gefilmd met veel humor en liefde voor mens en dier. Prachtige kijk in het gezinsleven van een herdersfamilie in Zuid Mongolië en de oprukkende Westerse luxe als televisie, fietsen, batterijen en ijsjes. Oke, er zijn wel wat scènes nagespeeld waardoor je kunt twijfelen of dit nog een documentaire is, maar dit doet weinig af aan het kijkplezier.

Cinema.nl: The Story of the Weeping Camel: fragmenten en gesprek met regisseurs Byambasuren Davaa en Luigi Falorn; ook de mening van de bezoekers [video] R.A.M IFFR journaal 26 januari 2004, 4 min.

elisa op 23 januari 2005 om 20:38 uur

Dit is gezegd


Zegt u maar

Naam:


E-mail:


URL:


Uw zegje:







elisa

Misdruk schaatst d'r eigen baan

Powered by MovableType       

Dank aan Frédéric van Druppels die mij zijn oude vitrage vermaakte