

"Elke dag een truitje?", vraagt opa.
Oma kijkt verschrikt van haar naalden op. "Hoogstens ééntje per week", stelt ze hem gerust terwijl ze denkt: "waarom sodeju moet ik uitgerekend met het meest gecompliceerde patroontje beginnen? Jacquard met acht kleurtjes breien is één ding, maar al die loshangende draden afwerken wordt nog een heel gedoe."
Laat ik voor ieders gemoedsrust vermelden dat het rugpand wonderwel is gelukt. Nat opgespannen blijkt het precies de maat te hebben die was voorgeschreven. Alleen zeer ouderwetse of oude typen weten nog wat Jacquard betekent. Breien is net als zwemmen. Je verleert het niet.
Als oud-lerares( met de nadruk op oud dan maar) textiele werkvormen ben ik trots op je, hoor! Acht kleuren is moedig, maar ik neem aan dat je "klein" bent begonnen qua maat. Ik spreek je over tien jaar.
gelukkig is het een klein maatje,
en het achterpand al klaar,
dat biedt hoop ;-)
succes,
en wat zal het moooooi staan !
anders van mouw tot mouw breien ?
hoef je alleen de zijkanten te sluiten...
jaquard is weer helemaal hip -
ik zag in een recente ouders van nu een beeldschoon ingewikkeld gebreid jurkje voor een klein meidje. trouwens ik (ook een 60plus oma)zit hier te tikken in een lang vest van oilily in een jacquard patroon met tientallen kleuren.
Lang geleden heb ik ook veel gebreid. Ook jaquard. Ik breide de afhechtingsdraden mee. Dat kun je ook doen om die lussen aan de achterkant te voorkomen, waarin je altijd blijft haken als je de trui aan doet. Misschien een tip? Maar ja, nu heb je de trui misschien al af. Dan voor het volgende exemplaar? Het meebreien gaat heel eenvoudig. Je pakt de draad, waar je dan dus niet mee breit, en drappeer je over je linker wijsvinger. Je steekt in en legt de draad achter de steek over de rechterbreinaald. Je breit de steek. De volgende steek brei je gewoon, terwijl je de draag nog steeds over je linker hand houdt, Daarna herhaal je het eerste. Het lijkt ingewikkeld misschien, zoals ik het beschrijf, maar je moet het even doen en dan is het een handigheidje, die je zo onder de knie hebt. Zeker als je zo'n geoefende breister bent, dat je na jaren weer met jaquard begint. Ik ben vorig jaar weer begonnen met een heel eenvoudige sjaal op hele dikke pennen. Die heb ik jit jaar overigens weer uitgehaald, omdat hij veel te veel uitrekte. Te dikke pennen nemen, zodat je sneller kaar bent, werkt dus niet. Nu wil ik er een hesje van breien, maar dat is nog maar in een beginstadium. Ik heb ook nog geen kleinkinderen, waar ik voor kan breien, wel een meebreiende tienerdochter. Zij heeft voor deze winter een tweekleurensjaal gebreid. Om van dat afhechten af te zijn heb ik dit voorgaande weer eens geoefend en dat kan ik nog steeds. Succes ermee.
oggot elisa... ik lig in een deuk!
nee he? jaquard breien...
zoals je zegt: zeer ouderwetse of oude typen weten dat nog - ja, dat klopt dus wel voor deze oma.
jeessus - dat deed ik ook ooit - met duizend kleuren tegelijk geloof ik. en dat AFhechten daarna...
o wat verrukkelijk om dat zo te lezen, mijn hart gaat helemaal open (en mijn geheugen ineens ook).
wat GOED van je om zo lekker ouwerwets iets te breien voor je kleindochter! leg het wel vast hé?
heel modern digitaal.want zo zijn wij hedendaagse oma's ook wel weer. toch?