Kleur of knip

De cheffin wierp me een geërgerde blik toe: Dit hadden we toch niet afgesproken?
Zeker wel, grijnsde ik vals: wassen, knippen, drogen!
Onderzoekend gleden haar ogen over mijn hoofd. En wat doen we dan met de kleur?
Welke kleur?, vroeg ik onnozel, en in antwoord op haar open mond en wijzende vinger: Daar heb ik ineens meer dan genoeg van. Kost me bakken vol tijd en geld. Ik houd het voorlopig voor gezien!

Ze zei geschrokken dat het niet kon omdat het geen gezicht was, maar ik hield voet bij stuk. Je haar bij de kapper laten verven, daar is geen kunst aan, maar de kleur er ooit weer uitkrijgen is een helse toer. Knap als ze je haar lichtblond willen verven in plaats van donker waardoor je niet gillend terugrent naar de kappersstoel na twee millimeter uitgroei. In een niet nader te noemen blabla-dorp hadden ze een onprettig donkere hand van kwasten terwijl ze ook nog niet eens behoorlijk konden knippen.

Uiteindelijk ging ik, na jaren trouw, het hoofdwerk eens uitproberen op mijn eigen simpele dorp. Ze schikten zich daar - al was het niet van harte - in mijn kleurkeuze van hoogblond maar ik betaalde daar zo'n godsvermogen voor dat ik G. vroeg om nog eens te informeren wat verven daar eigenlijk kostte. Dat wil je niet weten en bovendien hadden ze me afgezet. Uitgroei bijwerken verschilt essentieel van een heel hoofd in de verf zetten, dacht ik zo. Alleen al voor het verfbedrag had ik me tweemaal kunnen laten knippen en, dat moet gezegd, ze knippen er veel beter dan bij mijn vroegere couiffeur.

Met dat lichtste blond had ik het acht weken uitgezongen omdat de overgangen van donker naar licht, en van zeer licht naar grijs onopvallend zacht en geleidelijk gingen. De cheffin, die mij vorige keren had afgezet, gaf schoorvoetend toe dat het wel ging. Zelfs al ging het in haar ogen niet, ik was vastbesloten. Geen verf, geen conditiespullen meer, geen verstevigingen, frictionnetjes, balonnetjes of ander ongerief. Ze vroeg of zij mocht knippen omdat mijn eigen juf nog met een ander bezig was. Als u het even goed doet vind ik het best, sprak ik minzaam.

Na precies 12 minuten huppelde ik naar buiten voor geen geld en met de beste coupe die ik in jaren heb gehad.