
Daar was ze weer. Of liever gezegd: daar waren wij weer om op haar te passen. Leken haar dirigeerkunstjes vorige keren nog toevalstreffers, nu begint het er op te lijken dat ze structureel zijn.
Er vormt zich meer spek en model op de vingers. Hoewel ze op de foto al heel wat lijken zijn de handjes nog niet groter dan een ouderwetse rijksdaalder. Telkens opnieuw vind ik het een wonder hoe elk detail al is gevormd. Handlijnen en vingerafdrukken liggen voor altijd met dit leventje versmolten.
Nog wonderlijker is hoe vaak ze - al slapend - ligt te dirigeren. Klik op het handje en dan zie je wat ik bedoel. Tijden kan ze zo blijven pitten. Alsof ze de haar omringende katten en hond (Vasco) duidelijk wil maken: tot hier en niet verder!
elisa op 27 februari 2005 om 16:01 uurMmm... de handpalmen zullen niet groter zijn dan een euro'tje.
wat een beeldig gaaf poppetje, elisa.
handjes ter grootte van een rijksdaalder?
of bedoel je de handpalmen?