

Dag later was ze geheel uit haar groeistuip geslapen en de tevredenheid zelve. Vier weken terug paste ze nog feilloos in de mouwen van haar jas.

Van belletjes blazen, rondgereden worden in je wandelwagen (whoehoehoe rijje!!) van licht en schaduw bekijken, de zon op je neus voelen en naar de vogels luisteren kun je je ogen moeilijk openhouden.
elisa op 10 april 2005 om 10:29 uur