
Dat was smullen, afgelopen nacht, van Jan Terlouw in Casa Luna.
Helder, recht door zee, humoristisch, erudiet, ontspannen en vrolijk.
Een natuurtalent met hart voor zijn zaken die hij nuchter aanpakt.
Van dit hout zouden er meer gesneden mogen zijn.
Maar net als in de natuur zal zich nooit iets herhalen. Geen tweede Fiep, geen gekloonde JPII, en geen blauwdruk van deze politicus.
Was hij op een conferentie vol juristen waar hij zich als natuurkundige een beetje vreemde eend voelde.
Hield hij een lezing over het onderwerp Taal in het Recht.
Las hij ter illustratie gisteren voor: (of woorden van gelijke strekking)
U mag geen varken zeggen tegen uw buurvrouw, zegt de rechter.
Mag ik wel mevrouw zeggen tegen een varken?, vraagt de verdachte.
De rechter stemt toe.
De verdachte richt zich vervolgens tot zijn buurvrouw en zegt spottend Dag mevrouw!
Terlouw en Du Mosch samen schaterend onder de tafel.
elisa op 14 april 2005 om 21:20 uur