Weerstaan en bekeken

Gisteren - alleen thuis - afgebleven van een halve rol chocoladepudding, drie tobbes superroomijs in de diepvries, vier pakjes pain d'amandes van Jules Destrooper in de voorraadkast, drie dubbeldoosjes Droste half melk, half pure flikken en twee dubbeldozen Côte d'Or roetzwarte bitterchocolaadjes plus nog een overgeschoten gevulde koek van de tuinman die op het aanrecht was blijven liggen. JW bracht nog drie met pepermuntfondant gevulde chocolaadjes (dacht hij) voor mij mee naar huis, maar ik hield mijn handjes op de rug.

Vandaag gezien behalve vele soorten bloeiende bomen - het was rotweer maar niettemin prachtig op het platte land (voorzover er nog platland over is): lammeren in smetteloze wolletjes; veulens die nog amper op hun benen kunnen staan; een kraai die dansend op het achterwerk van een pony hem van een flinke pluk haar beroofde en hiermee naar zijn nest vertrok; een ooievaarsnest met bewoner; een ooievaar op felrode benen schaatsend door de wei om kikkers te vangen; een weiland vol dartelheid. Eerst dacht ik dat het honden waren. Toen katten. Toen herkende ik - aha! - hun onmiskenbaar silhouet met lange oren boven langgerekte nek. Dit waren, zeker weten, hazen.