India

Kijk mij nou
Achtergrond
Eerdere Misdruk
Oudste Misdruk
Indiasite
Indiafoto's
Marokko foto's
Moskou foto's


Opties


Recent
Als ratten
Eerder dan de chocoladeletter
Plof
Uitsmijter
Pro Memorie
Nachtkaars
LEGO
Conditie
Busje komt zo
Kattenkwaad
Liefhebbershapje
Alle kanten uit
Spierpijn?
Raar land
Beton


Zomert het al?
The WeatherPixie



Toptwenty

Archieven
augustus 2005
juli 2005
juni 2005
mei 2005
april 2005
maart 2005
februari 2005
januari 2005
december 2004
november 2004
oktober 2004
september 2004
augustus 2004
juli 2004
juni 2004
mei 2004
april 2004
maart 2004
februari 2004
januari 2004
december 2003
november 2003
oktober 2003
september 2003
augustus 2003
juli 2003
juni 2003
mei 2003
april 2003
maart 2003
februari 2003
januari 2003
december 2002
november 2002
oktober 2002
september 2002
augustus 2002
juli 2002
juni 2002
mei 2002
oktober 2000
september 2000


Hele Ouwetjes
(ooit weblogs.com)
(plaatjes foetsie)
2000-9/2001-5

(Greymatter)
Greymatter I
Greymatter II


MT-stuff

Powered by MovableType







Dag Meid?

De prooiresten van de Havik zijn te herkennin aan de aanwezigheid van de geheel kaalgevreten schoudergordel met de beide vleugels en wat handpennen er nog aan

dagmeid1.jpg

Klik op de foto voor brok in de keel. Het bloed was nog lichtrood en het vlees rook nog fris. We vrezen dat dit de restanten zijn van Dag Meid, de oude matrone die ons erf tot het hare had verheven. Links en rechts graantjes en groentjes pikkend schreed zij waardig door de dagen, nam een bad in de vijver voor, dronk uit de vijver achter, at een broodje van de keukenplank en werd uiteindelijk door haar nageslacht geduld.

De lange hete zomer van 2003 was vol van Dag Meid die op eenzelfde dag een jong verloor en haar vent. Dagen heeft ze vergeefs zitten wachten. Uiteindelijk stalde ze het overgebleven jong in de dichtbegroeide kruin van de tamme kastanje terwijl ze ver weg mais voor hem haalde. Je kon er de klok op gelijkzetten. Om 12 en 19 uur plofte ze uitgedroogd bij de vijver neer. Eerst drinken, dan het jong voeren en wij mochten toezien.

We raakten bevriend, al was ze na een winter zwerven weer verwilderd geraakt. Afgelopen winter, duidelijk een dagje ouder, trok ze niet meer weg maar bleef hier. Ze werd zwaarder, minder goed ter been en verloor haar wendbaarheid in de vlucht.

Aan de vlerken die over zijn kan ik haar niet herkennen, maar ze was een makkelijke prooi en ongetwijfeld zeer smakelijk. Ik heb nog even Dag Meid! tegen die vleugels gepreveld voordat ik ze bij het afval deponeerde, maar ze had geen oogjes meer om terug te kijken.

elisa op 23 april 2005 om 20:37 uur

Dit is gezegd


Zegt u maar

Naam:


E-mail:


URL:


Uw zegje:







elisa

Misdruk schaatst d'r eigen baan

Powered by MovableType       

Dank aan Frédéric van Druppels die mij zijn oude vitrage vermaakte