Balsem

De afgelopen dagen waren te verdrietig om te loggen. Vrijdag is G in kleine kring gecremeerd. Het was goed zo. Het was mooi. Ze had genoeg gestreden en geleden. Ondertussen hebben we, als balsem op wonden, een nieuwe maan, nieuwe maand en nieuwe lente. Maar bij alle groei en bloei dringt scherp door dat zij - die ook van de natuur hield èn van Fiep - dit niet meer zal meebeleven.

Belletje kwam, zag en overwon al onze emoties met blootmollige babypootjes die spartelden in de zon. Natuurlijk wilde ze niet slapen bij het oorverdovende merel- en lijsterzingen en het luidruchtige vleugelgeklapper van de overschietende duiven. Het scherpe tsjiek van de specht in warrelige vlucht en zijn geroffel na het landen, het opgewonden gekef van roodborst en vink, het zachte wuiven van de kruinen, alles was nieuw en opwindend en hield haar uit de slaap en van het drinken.
Ach ja, de eerste zomerdag in lauwe wind is balsem voor een mensenkind.