
Zo te meer eekhoorns ik zie, zo te minder ik ervan snap.
De laatste dagen wordt het pad langs mijn raam geregeld gepasseerd. In ganzenpas draven drie eekhoorntjes voorbij die bepaald geen Fiep zijn. De grootste voorop (we nemen aan dat dit een zij is); een partner er achteraan en een lichtgewicht kleine halfwas die de rij huppelend sluit.
Dit drietal koerst doelbewust over het pad, langs mijn raam, steekt de trap over, passeert nog altijd in ganzenpas het terras, slaat de hoek om, stevent naar de keukenplank, springt erop, pikt per persoon een noot en verdwijnt in dezelfde slagorde als het is gekomen.
elisa op 12 mei 2005 om 15:25 uur