Teleurgesteld

Er was een nieuwe gast, maar ik had geen camera bij de hand. Hij leek een van de mee-eters maar zijn schichtige bewegingen trokken de aandacht. Hij gluurde vanuit de border naar het gedoetje bij het keukenraam waar Pluis achter de ruit zat te tandakken. Liep een stukje weg, kwam weer terug, drentelde heen en weer en waagde tenslotte de aanval. Tot mijn verbazing kwam hij niet de voerplank opspringen waar brood en noten lagen, maar klom hij in een van de witte gladde palen die het afdak steunen. Wat had hij daar te zoeken? Had hij bij het hangende vogelvoer willen komen?

Hij keerde toen hij zag dat zijn inspanning geen eten opleverde en glibberde ondersteboven weer naar beneden. Hij gaf het echter niet op. Hij had duidelijk begrepen dat hier voer te halen viel, maar wist niet waar de klepel hing. Hij klom de andere witte paal in tot aan de goot. Ook daar geen lekkers te vinden. Ondertussen bleven mezen en spechten aan- en af vliegen naar het netje zaden dat onder het afdak aan een balkje hing.

Hij probeerde nog eenmaal de eerste paal. Klom driekwart naar boven, bemerkte het nutteloze, keerde halsbrekend en kwam ondersteboven weer op de grond. Waar hij teleurgesteld tot in al zijn botten, met hangende schouders en staart, een eerloze aftocht blies.