
Oen die ik ben koop ik een witte versie omdat de roze is uitverkocht. What's in a color, nietwaar? In grootverpakking ook nog. Nadat ik het nieuwe wit in mijn oksels heb gerold wordt ik onwel van mijn eigen opgewekt kunstmatig aangebrachte bloemetjesgeur. Gratis af te halen mensen. U krijggum vamme kado.
Moet ik ook steeds aan mijn zus denken die ik de mantel uitveegde omdat ze al 'smorgens om half acht zwaar geparfumeerd aan het ontbijt verscheen. Ben jij niet wijs?, vroeg ik kribbig, terwijl mijn ei naar jasmijn begon te smaken.
Ze keek me hooghartig aan. Da's niet m'n parfum maar m'n deodorant.
Temidden van mijn verhuizing zit ik mij, en ongetwijfeld ook anderen, zorgen te maken. Waarom wordt er zo weinig geblogd? vraag ik dan maar brutaal? Ik mis het!