Plat

Met ingang van maandag gaat het hele land voor twee volle maanden plat. Kamers met reces, bewindslieden naar hun vakantiebestemming. Openbaar vervoer onbetrouwbaar, deels door staking, deels door oververhitting en morgen misschien wel door de regen.

Radio terend op de archieven. Televisie, zich gedragend of wij geheugenloos zijn, zal herhalen tot wij er een sik van krijgen. Eigenlijk is het onbeschaamd dat zij die zich geen acht weken naar vakantie spoeden op hun vingers moeten kluiven van verveling.

Kranten dunner dan dun met geijkt repertoire. Tijdschriften niets te melden. Leveranciers onbereikbaar. Zonder blikken of blozen sluiten wij tot september de natie Nederland, zelfs al zou het water ons tot de dijken reiken.

Amuzeren we ons zolang maar met Aruba waar zich een slechte detective ontrolt. Het zou opwindend zijn als het lichaam van de jonge schone werd gevonden. Hoe kun je moord bewijzen als er geen lijk is gevonden? Maar van de Amerikanen worden ze daar knap nerveus.

Helaas krijgt Iran een aartsconservatieve president. Niemand snapt hoe dit zo is gekomen. Democratische verkiezing? Misrekening van de westerse wereld en een aanfluiting voor Bush.

En met dat jeugdig voetbal is het ook al niks geworden.