
Er schommelt een groot brood in de machine van Harderwijks granenmeel.
Het erf koestert zich ondertussen in vals zonlicht dat onmogelijk kan winnen van de naderende zondvloed.
Fiep heeft haar noten al opgehaald. De vogels houden hun adem in. Inspectie gehouden of er iets moet worden vastgesjord. Het duivennest dus, waar nog (X uur op, X uur af) zorgvuldig wordt afgewisseld en gebroed. Of al gevoerd misschien? Houtduiven zijn slordige bouwers. Met een beetje wind kan hun kasteel de boom uitvliegen.
De hele nacht heeft er een solitaire kikker bij de vijver zitten blaten. Die stak niet goed in zijn vel. Ik trouwens ook niet want ik had tegen mijn gewoonte twee mokken koffie naar binnen geslagen.
Door ons gebied waar het jarenlang muisstil was dendert de A28 onbeschaamd en ononderbroken. Niet langer gedempt door hagen van groen. De nieuwe buitenwoners hebben een grondige hekel aan blad en dennennaalden op hun betegelde lappen grond waar lampen de plaats van bomen hebben ingenomen. Schijnwerpers tegen de angst en pronklicht voor de show. Zoals schoenen veel verraden over de smaak van de naamloze drager zo verraadt de buitenverlichting feilloos iemands woonambitie.
Zien of gezien willen worden, that's the question!
elisa op 04 juli 2005 om 09:04 uur