Over reizen gesproken...

Over reizen gesproken kun je waarempel geen beter gezelschap treffen dan Cees Nooteboom. Wat een geestelijke bagage, welk een opmerkingsgave. Maar het ademloos aan zijn lippen hangen en door zijn ogen de wereld verkennen werd ergerlijk verstoord door een universitair geschoolde mevrouw Palmen die opmerkelijk stupide niet terzake doend commentaar gaf. Met niet geheel drankvrije adem? Of was ze onvervalst ouderwets aangeschoten.

Ziet u, ze sliste nogal en groef met flirterige vingers onbeschaamd in de ziel van de schrijver die meermaals aangaf zich onprettig overvallen te voelen en over privé niet te willen praten. Doet het voor zijn schrijverschap terzake met wie hij relaties had?

Nooteboom redde elke situatie buitengewoon rustig en elegant. Altijd weer blijkt dat de hele groten (waartoe La Palmen bepaald niet gerekend kan worden) zich niet in bochten hoeven wringen maar in alle rust zichzelf behouden. Maar ik zat ondertussen wel met boze kromme tenen in mijn schoenen.

Toppunt van narcisme:
Toen C. Nootenboom na het zien van een fragment verzuchtte dat hij Ina van Faassen een prachtvrouw vond, merkte La Palmen snibbig op: smaken verschillen!