
Nu is het gebeurd.
Heb ik mij gewaardigd de sportschool binnen te stappen. Ik notabene die sport haat en sportscholen vol uitslovers in het bijzonder.
Wanneer wilt u beginnen, vroeg de fysio die mij te woord stond.
Nu, zei ik.
U bent wèl gemotiveerd, zei hij.
Ja, zei ik. Dit is het moment. Afvallen of weer gaan roken!
Morgen op intake. Daarna voorlopig tweemaal per week zweten aan de apparaten. Dat zet zoden aan de dijk, beloofde hij.
Ja ik ga.
Tien, moet je mij eens zien.
In september beginnen we toevallig een afvalclub, sprak hij ten overvloede. Op maandagavond cursus met een psycholoog en diëtiste. God nee, deinsde ik terug. Ik hoef niks niet te eten. Ik moet meer bewegen en ik heb de pest aan groepen. Aan afvaldikkedamesgroepen al helemaal. Psycholoog? Toe nou zeg, Er is niks ergers mis dan dat ik al veertien maanden niet heb gerookt.
O jee, nu moet ik op een holletje een trainingspak gaan kopen,
elisa op 23 augustus 2005 om 13:45 uurArme jij! Waarom ga je niet gewoon wandelen, zeg zo'n twee uurtjes per dag. Dat kan lekker in je eentje. Kost minder, en je hebt niet allemaal van die 'enthousiastelingen' met adrenaline-levels van heb ik jou daar om je heen. Voor je het weet denk je dat het allemaal normaal is, die gekte. En de ene gekte veroorzaakt de andere, het is een vicieuze cirkel. Ben zelf ook gestopt met roken, en wandel ieder dag: mensen zijn gemaakt om te wandelen. Alleen als we bang zijn of als we haast hebben mogen we even hollen. Voor de rest: zo weinig mogelijk dingen doen die je lichaam associeert met stress. Of doe het in ieder geval rustig aan, want voor je het weet is ook 'de rust' uit je log verdwenen...
Oooohhh Lies echt waar? je gaat!!!
Bij mij bijna 10 kg
Ik zie je op de loop band.
Tien