
Reeds om half tien op dorp om gympen te kopen. Wat heet.
Gympen hebben we niet. Sportschoenen bedoel u misschien? Wavvoor sport?
Fitness, stamelde ik. Terwijl ik vernietigend probeerde te kijken vanuit mijn tot de draad versleten sportpak. Tot nu toe had ik het alleen gebruikt als peignoir. Het zit vol liefdevolle kattenkrablussen maar voldoet om de krant mee uit de bus te halen. De brievenbus staat aan de straat. Kan ik niet in mijn blote benen heen.
Fitness, herhaalde hij minstens even uit de hoogte terwijl hij naar een rek wees vol misvormde nylonklompen die ik mijn grootste vijand nog niet gun.
Ow, zei ik geschrokken, zeker wetend dat ik die niet wilde. Ik wees naar iets beschaafder. Tennisschoenen, lichtte hij toe. Maar wel met een gezicht of hij ze mij niet gunde. Ik werd verbeten. Kun je fitness doen op tennisschoenen?
Hij kon mopperen wat hij wilde. Ik verliet de zaak met redelijk beschaafde, iets minder klomperige klompen dan hij had gewild. Thuis ging de telefoon dat de intake van twaalf uur werd verdaagd naar half vier. U blijft op de hoogte.
elisa op 24 augustus 2005 om 12:22 uur