
Met schaamrood moet ik bekennen dat ik herstellend ben van marktplaatsgriep. Binnen een week deden zich meerdere verplaatsingen voor ter vervolmaking van ons interieur. Het deert mij voor geen meter er zelf shabby bij te lopen, maar met onze rommelige huisraad moet het kloppen. Geen beuken stoel op een lichteiken vloer of bij donkere meubels. Voilą...
De eerste aanschaf - een beugel met leertje en stoelverkleiner - kwam uit de buurt. Ik vond het groene kussen minder grappig dan het rode dat met Belletje was meegegaan, maar er zijn ergere dingen.
Een beuken stoel kwam een paar dagen later. Hoewel hij er na grondig soppen en keren uitzag als nieuw, mishaagde mij zijn tomeloze lichtheid. We keken ernaar en zeiden afwisselend tegen elkaar: 'wat kan het schelen?' en 'wat lijkt hij groot!'.
Van verre sleepten we vervolgens een palissander aan met dito beugel en rood kussen. Voor teveel geld, maar ik kan de opgeknapte beuken voor veel meer verkopen dan ik hem kocht. Toen beide 'tripp trapp's' in de kamer stonden leek de donkere een hele maat kleiner en bleken rit en prijs grotendeels verantwoord.
Ter afsluiting over marktplaats speurend om te zien hoe het de stoelen was vergaan waarop ik had willen bieden, viel mijn oog tenslotte op een advertentie van medio juli waarin twee gloednieuwe zijkanten werden aangeboden. Een vreemde elisa nam de regie meteen over en verhoogde - via mijn vingers notabene - het te lage bod dat er al stond met twee euro.
Volgende morgen ligt er een mailtje dat we het verschil tussen zijn vraag en mijn bod moeten delen. Ik laat hem weten er niet over te peinzen. Oke, zegt hij, je mag ze hebben. Hoe doen we verder? Ik schrijf dat ik ze donderdag kan komen halen. Dus of hij zijn adres wil geven.
JW vraagt of ik gek ben. Dat die stoel voor Isabel steeds duurder wordt op deze manier, en wat we in hemelsnaam met die nieuwe zijkanten moeten? Dat weet ik ook niet want het Stokke-hout is van top tot teen onverslijtbaar en overleeft alle kinderstormen met gemak.
Tsja wat nu? Voorlopig niks, want de verkoper is bij nader inzien kennelijk niet tevreden met het bod en heeft zijn adres nog niet bekend gemaakt. Des te beter.
elisa op 25 augustus 2005 om 10:29 uur