Voldoende beweging

Dag 13 is rookloos vergleden maar ik maak er wel een puinhoop van.

Gisteren kwam de witgoed-man kijken, want ik had besloten om de grote diepvrieskast uit de kelder te vervangen. De zes laden staan permanent te stoken terwijl ik er hoogstens drie van gebruik. Daar staat ook nog een oude Bosch die ik alleen aanzet bij hittegolven of hoogtijdagen: kortom een paar keer per jaar.

In de keuken staat een ingebouwde Bosch met afzonderlijk diepvriesvakje, handig voor daagse boodschappen maar te klein om voorraad te bewaren. Ik klepper dan ook herhaaldelijk naar beneden als ik vlees voor de hond nodig heb, en vergeet naar de rest van de voorraad te kijken. Er moest dringend iets gebeuren, ook al in het kader van de stroombesparing.

De vraag was of ik een grotere koel/vries-combi in de keuken zou kunnen zetten zonder dat ze aan mijn kastdeuren hoefden te zagen want dit wilde ik niet.

De witgoedman kwam kijken, daalde de keldertrap af en verslikte zich bijna. De Bosch stamt uit 2001, maar omdat hij sporadisch gebruikt wordt heeft het geen zin die te vervangen en wegdoen is zonde. Bij de vrieskast riep hij bijna vertederd: kijk nou! Een Elektrolux van dertig jaar oud die met gemak nog twintig jaar mee kan. Helaas verbruikt hij stroom als geen ander.

De Bosch uit de keuken stamt uit 1995 en is ook geen zuinige jongen. Er werd gepast en gemeten en er kan een grote Liebherr-combi op de plaats van de Bosch, mits ik twee planken uit de kast wil offeren. Dan heb ik de grote diepvries in de keuken. Dit nu leek een strak plan. Twee stroomslurpende apparaten verruilen voor één A++ die ik goed in de smiezen kan houden. De witgoedman kan het ding op 21 december om 8 uur ‘s-morgens komen plaatsen, dus voor de kerst klaar en anders pas eind januari. Gaat zitten zeg!

Maar o jee, die twee te offeren bomvolle planken moesten leeg, en van ‘t een kwam ‘t ander. De thermos-, thee- en koffiekannen, wijnkoelers, meelwormen, hondensnoepjes, havermout, muesli, hondenbakken, katten- en kippenvreetbakjes moesten ergens anders heen. Dus werden weer andere kasten nagekeken, weggegooid, opgeruimd, verhuisd of ingepakt voor Emmaüs of veiling. In geen tijd was alles wat gisteren nog netjes leek weer één gezellige puinhoop want overal staan (nog) dingen waarover ik wil denken wat ik er mee doe.

Toen belde Jos. Dat ze zelf weg waren met kerstmis, maar dat ze mij haar plastic kerstboompje te leen kwam brengen omdat ze mij anders zo zielig vond zonder versiersels. O wat lief! Ik moest in sneltreinvaart heel diep denken want ik ben nog steeds vastbesloten om de vrije ruimten die ik met zoveel moeite verworven heb, dit jaar niet met rommel op te vullen die ik straks weer op moet ruimen. Ik zei maar eerlijk dat ik het niet wilde.

Maandag naar Arnhem naar de tandarts, dinsdag voor het traditionele kerstfestijn dat ik jaarlijks help organiseren inkopen bij de Sligro, woensdag en donderdag Inge, vrijdag het bewuste kerstfestijn gelukkig in een ander huis, zaterdag rommel opruimen en boodschappen doen, zondag bedden opmaken, maandagmorgen de diepvrieskast + koken, en ‘s-middags komen de Franse kuikens. Ha! Als ik niet voldoende beweging heb dan zou ik het niet weten. Ik zou er bijna weer van gaan roken, maar dat doe ik niet.