Geen tijd voor mezelf

Oké, dit was een broodnodige maand vakantie. Tijd om weer te schrijven want anders kan ik het wel laten. Mijn intieme vrienden zullen onderhand weten dat ik op 21 maart, aan het begin van de lente, bij het vallen van de duisternis, door twee mannen werd overvallen. Ik zou die avond naar de bijeenkomst van de buurtvereniging zijn gegaan waar het locale politieteam een lezing gaf over beveiliging, maar ik bèn goed beveiligd en het kwam er domweg niet van.

Even na het nieuws op tv ging de bel. Ik verwachtte de collectant van Amnesty International die steeds op reclame was geweest, opende de achterdeur, keek om de hoek wie er had gebeld, en staarde in de loop van een zwarte blaffer. Echt of niet echt, wie zal het zeggen?

Ik werd naar binnen gedreven en had maar één grote angst: dat ze mijn hond zouden mollen. Terwijl ik op de grond moest gaan liggen en aan handen en voeten gebonden werd, fluisterde ik hem aan één stuk toe dat het goed was en dat hij tegen me aan moest komen liggen hetgeen hij rillend van ellende deed omdat dit dwars tegen zijn natuur in was. Verder bleef ik ijzig kalm en bij de pinken. Ik kalmeerde beurtelings boeven en hond, verzocht de boeven mij in de luie stoel te zetten omdat ik te oud was voor liggen op de grond. Hetgeen ze deden. Dit opende enig perspectief voor verdere conversaties. Verdere details zal ik iedereen besparen. Behalve dan dat mijn hond en ik er ongedeerd vanaf kwamen en dat de boeven, vanwege een foute pincode die ik had opgegeven, met weinig buit genoegen moesten nemen.

Ze lieten me (hond had zich in de loop van anderhalf uur muisstil achter de bank verscholen) gebonden achter met computers en telefoons ontregeld en 2 iPhones ingepikt. Maar boven in huis lag nog oude, opgeladen iPhone met een prepaid kaartje er in. Ik wist me met de kiezen op elkaar van de tiewraps te ontdoen. De politie arriveerde vrij snel en op volle sterkte. Sporenonderzoekers, rechercheurs en zo. Ze bleven de dagen erna gaan en komen, hielden me goed in de gaten of ik geen trauma ontwikkelde, onderzochten wat ze konden en werden ‘mijn beste vriend’. De hond had absoluut een trauma van alles wat hij had meegemaakt en van al die mensen die het huis in- en uitholden, maar ik heb er tot nu toe geen blessures aan overgehouden. Alleen maar dankbaarheid dat het zo goed was afgelopen.

De politie adviseerde betere verlichting in de tuin en een alarmknop om mee naar buiten te nemen, hetgeen geschiedde. Volkomen los hiervan moest er nodig iets in mijn convectorputten gebeuren, en raakte de afvoer in de keuken verstopt. De dagen holden voorbij met werkmensen terwijl mijn Franse Isabel hier logeerde die paasvakantie had. Ondertussen had ik de computers weer aangesloten zodat ze spelletjes kon spelen en liedjes zingen. ‘s-Avonds maakten we ‘bioscoop’ door op Netflix jeugdfilms en -series te bekijken. Overdag konden we niet weg.

Zeeën van tijd was ik kwijt met het veranderen van allerlei wachtwoorden en met het opnieuw inrichten van iPads en iPhones. Ik wist niet beter dan dat ze mijn onbeschermde mobieltjes hadden meegenomen waarin veel wachtwoorden stonden. H. vond ze vorige week terug. Hij had gedroomd waar ze lagen en warempel. Al het werk voor niks geweest, maar mij hoor je niet klagen. Ondertussen heb ik mijn verhalen vele malen kunnen vertellen aan dienders, familie, buurtbewoners, vrienden en bekenden. Slachtofferhulp niet nodig.

Ze legden het uit: boeven zijn in de regel bloednerveus. Als het slachtoffer gaat gillen of schreeuwen wakkert die de zenuwen bij de boeven nog eens extra aan. Die reageren dan hun eigen angsten op het slachtoffer af door trappen en schoppen om hem of haar stil te krijgen. Mijn boeven waren uitsluitend op geld uit en hebben verder alles laten liggen, hoewel ze door het hele huis hebben gezocht. Ik denk dat ik mijn hond moet bedanken want ik ben vooral bezig geweest met hem rustig houden en had geen tijd om bang voor mijn eigen hachje te zijn.

Jarig huis

Op dezelfde dag dat Boophus overleed was mijn huis jarig. Ik woon hier nu 38 jaar. Niet dat ik het heb gevierd, maar elk jaar denk ik er wel even aan. Nog altijd voel ik me hier op mijn plek. Niet in ’t minst omdat ik hier ruimte heb om mensen en dieren te houden.

Gisteravond, bij het bekijken van de laatste aflevering over Jaap van Zweden, zei deze iets over zijn tijd als orkestmeester wat mij raakte: “Ik voelde me een roofvogel in een kanariekooitje”, zei hij, of woorden van gelijke strekking. Nou, als je mij overbrengt naar een appartement krijg ik hetzelfde gevoel.

Maandag mijn iPhone uit elkaar geschroefd en zelf van een nieuwe batterij voorzien. Ging uitstekend, behalve dat ik er eindeloos over deed de piepkleine schroefjes weer op hun plaats te krijgen. Gelukkig wist ik ergens nog een handwerkloep te vinden die ik om mijn nek kon hangen. Huub had betere raad en liet mij zijn professionele hoofdbandloep zien met kwaliteitsglazen die ik meteen bestelde. Zo’n nieuwe batterij doet wonderen. Uiteindelijk moest ik hem elke nacht opladen. Nu heb ik hem al ruim vier dagen terug opgeladen, 10 uur gebruikt terwijl de batterij nog 50% stroom bevat.

Gisteren met Inge de alle jonge bramenscheuten weggespit. Er stonden er massa’s, evenals uitgezaaide hulsten. De brandnetels komen ook al op. ’t Is dat we hard bezig waren in de zon, maar de wind was nog goed koud. Met al dat vriezen ‘s-nachts durf ik de buitenkranen nog niet open te draaien. Wat dit betreft mogen er van mij om de zoveel dagen buien blijven vallen. Ik leg de vuile kippenrekken gewoon op het mos, en de buien doen de rest. Niet schoon, wel fris.

 

 

 

IM Boophus

 

Terschelling2

Jarenlang gingen we met vijf vriendinnen en zeven honden elke zaterdagmorgen naar het bos. We vormden een onafscheidelijke roedel. De saamhorigheid groeide dermate dat we tweemaal een huis op Terschelling huurden voor minstens een week. Het kostte moeite een huisbaas te vinden die ons, vijf vrouwen met zeven honden, onderdak durfde te geven, maar er werd niets vernield of bevuild en er viel geen onvertogen blaf of woord. Integendeel, we stalen de show als we met de hele club uit wandelen gingen. Beide logeerpartijen op Terschelling waren één groot feest.
Terschelling1Het bulletje Phy was de eerste die ons ontviel. Daarna de witte herder Holly die weken bij ons logeerde terwijl haar baasje nieuwe heupen kreeg en zijzelf doodziek was en verpleegd moest worden. Yoeko heeft de eerste week steeds tegen haar aangelegen, duwtjes en neusjes gegeven om haar op de been te krijgen, wat lukte. Daarna heeft ze nog best een goede tijd gehad in haar eigen huis. Vorig jaar overleden kort na elkaar de labradors Milou en Djurre. Gisteren heeft de laatste labrador, de onverstoorbare Boophus, de geest gegeven.

Boophus was een kalme, waardige hond die hier regelmatig een nachtje verbleef, en Yoeko speelde ook vaak bij hem. Zijn enige ondeugd was dat hij alles bietste en vrat, van zakjes thee tot en met klonten muizengif. Het was altijd opletten geblazen en dan was hij je nog te slim af. Yoeko en Boophus waren zeer op hun gemak bij elkaar, deden samen met één kluif die ze beurtelings beknaagden en ze sliepen op één kussen. Maar Booph kon aan geen vijver of plas voorbij, panneerde zich na afloop met zand, schudde even, en was dan weer kraakhelder. Hij was trouwhartig, gehoorzaam, ondeugend en gezellig. Mijn Yoeko en de witte herder Tinka, zijn de enige twee die over zijn maar ze zien elkaar nog maar zelden.

Sinaasappel

Bij onze vroegere ijsmachine moest je eerst de container 24 uur laten vriezen. Hierna kon je de bak éénmaal gebruiken. Daarom hadden we er twee. Best pesterig, want als je met een kistje rijp fruit van de boer kwam, wilde je meteen een sorbet maken, en niet pas de volgende dag.

Met een zelfvriezende machine kun je impulsiever zijn. Internet staat vol aantrekkelijke recepten. Mijn mixje van gistermorgen was in een kwartiertje klaar. Als je het verse ijs afgedekt in de diepvries bewaart, kun je meteen opnieuw ijs draaien. Desnoods uren achter elkaar.

Heb me gistermiddag nog aan pepermunt ijs gewaagd. Smaakte heerlijk. Bewaar het tot ik de geest krijg chocoladesaus te maken. Die moet er wel over wil je een ‘After Eight’-sensatie krijgen. Voor dadelijk staat er een sinaasappelsorbet op het programma.

SINAASAPPEL SORBET

Ingrediënten:

  • 250 gr suiker
  • 250 ml water
  • 400 gr vers sinaasappelsap
  • sap van 1 limoen
  • 100 ml witte wijn
  • 90 ml sinaasappellikeur
  • 8 blaadjes munt

Bereidingswijze:

  • Breng de suiker met het water aan de kook en laat iets inkoken.
  • Pers de limoen en de sinaasappels uit.
  • Voeg het sap van de limoen, de sinaasappels, de witte wijn en de likeur toe aan het suikerwater.
  • Laat koken tot de alcohol is verdampt.
  • Voeg nu de fijngesneden munt  toe en laat even trekken.
  • Giet de massa door een zeef, laat afkoelen en maak er in de machine sorbetijs van.
  • Zet tot gebruik afgedekt in de vriezer.

Conclusie: In plaats van 250 gr suiker 200 gram nemen. De 100 ml witte wijn vervangen door 100 ml limoen/sinaasappelsap. De munt is tamelijk overheersend. 6 Blaadjes moeten voldoende zijn.

Drambuie

Alweer had ik me laten verleiden om ijs bij de grootgrutter te kopen. Hertog ijs is verworden tot een mierzoete, met tierlantijnen verroerde substantie die stijf staat van bindmiddelen zodat het niet eens meer normaal kan smelten. Ik probeerde de frambozensorbet van AH die doorgeroerd was met room. Klonk niet verkeerd, maar na openen van de doos bleek het gehele oppervlak verpest met frambozenfrummels waarin pitten zaten. En als ik iets haat –heilzame werking ten spijt– zijn het frambozen- en bramenpitten.

Het dure Ben & Jerry’s is allang geen ‘all nutural’ meer en wordt bovendien in Holland gemaakt. Ook al Real Unilever! Wat daar doorheen wordt geroerd is ook van tandenkrommende zoetheid. Zelf heb ik koekjes en cake liever bij het ijs, dan er doorheen gevroren. Mijn heimwee naar een eigen ijsmachine begon na deze teleurstelling buitensporige vormen aan te nemen. De diepvriescontainers van de oude machine waren al jaren geleden lek geraakt en in de zuinige nieuwe vriezers met kleine laden in plaats van rekken zou trouwens geen container meer passen. Het moest dus een zelfvriezende ijsmachine worden.

Wie opruimt vindt wat terug! In de vorm van nooit ingewisselde VVV-cadeaubonnen bijvoorbeeld. En van jaren geleden aangebroken (en nooit leeggedronken) flessen likeur die ik na lang aarzelen toch maar bewaarde. Hoewel ik niet drink en likeur over het ijs ook niet lekker vind, droomde ik al dagen van puur vanilleroomijs met een scheutje drank er doorheen gevroren. De alcohol is miniem maar de smaak perfect.

In de kelder stond op een hoge plank een wijnfles waarop JW met koeienletters ‘Drambuie’ had geschreven. De oorspronkelijke fles was kennelijk verongelukt. De kurk van de wijnfles was verpulverd van ouderdom en kon alleen nog maar in de fles worden gedrukt. Het werd theezeefjeswerk, maar de geur was nog geweldig.

De ijsmachine kwam gistermiddag aan, was loodzwaar en een bakbeest. Waar ik hem moet opbergen heb ik nog niet over nagedacht. Vriezen blijkt een fluitje van een cent. Je steekt hem in het stopcontact en in 30 à 50 minuten heb je een liter klaar. Omdat ik vanmorgen al vroeg begon met het ijsmengsel maken, kon ik met een halve liter ijs ontbijten. De andere helft heb ik in de vriezer gezet als vier-uurtje. Niks geen koekjes of rommel erdoor, maar wel roomijs van de zuiverste kwaliteit. Hier het recept:

LIKEUR IJS

  • 3 biologische eidooiers
  • 50 gram fijne suiker (ipv de opgegeven 100 gram)
  • 10 gram vanillesuiker
  • 200 cc biologische melk
  • 200 cc biologische slagroom
  • 50 cc likeur (in plaats van de opgegeven 100 cc)

Mix suiker en vanillesuiker samen met de eierdooiers tot een schuimig geheel. Voeg de melk er al roerend aan toe. Klop in een andere kom de slagroom lobbig en roer hem goed door het eiermengsel. Roer er tot slot de likeur doorheen. Het mengsel is nu klaar voor de ijsmachine. Kind kan de was doen. Laat de machine zo`n 30 minuten draaien voor softijs en 50 minuten voor schepijs.

Ik vond tussen de oude flessen ook nog een aangebroken Bols Peppermint Green. Dit wordt mijn volgende project. Muntijs met losse chocoladesaus. Voor kinderen is de likeur door limonadesiroop te vervangen.