Sinaasappel

Bij onze vroegere ijsmachine moest je eerst de container 24 uur laten vriezen. Hierna kon je de bak éénmaal gebruiken. Daarom hadden we er twee. Best pesterig, want als je met een kistje rijp fruit van de boer kwam, wilde je meteen een sorbet maken, en niet pas de volgende dag.

Met een zelfvriezende machine kun je impulsiever zijn. Internet staat vol aantrekkelijke recepten. Mijn mixje van gistermorgen was in een kwartiertje klaar. Als je het verse ijs afgedekt in de diepvries bewaart, kun je meteen opnieuw ijs draaien. Desnoods uren achter elkaar.

Heb me gistermiddag nog aan pepermunt ijs gewaagd. Smaakte heerlijk. Bewaar het tot ik de geest krijg chocoladesaus te maken. Die moet er wel over wil je een ‘After Eight’-sensatie krijgen. Voor dadelijk staat er een sinaasappelsorbet op het programma.

SINAASAPPEL SORBET

Ingrediënten:

  • 250 gr suiker
  • 250 ml water
  • 400 gr vers sinaasappelsap
  • sap van 1 limoen
  • 100 ml witte wijn
  • 90 ml sinaasappellikeur
  • 8 blaadjes munt

Bereidingswijze:

  • Breng de suiker met het water aan de kook en laat iets inkoken.
  • Pers de limoen en de sinaasappels uit.
  • Voeg het sap van de limoen, de sinaasappels, de witte wijn en de likeur toe aan het suikerwater.
  • Laat koken tot de alcohol is verdampt.
  • Voeg nu de fijngesneden munt  toe en laat even trekken.
  • Giet de massa door een zeef, laat afkoelen en maak er in de machine sorbetijs van.
  • Zet tot gebruik afgedekt in de vriezer.

Conclusie: In plaats van 250 gr suiker 200 gram nemen. De 100 ml witte wijn vervangen door 100 ml limoen/sinaasappelsap. De munt is tamelijk overheersend. 6 Blaadjes moeten voldoende zijn.

Drambuie

Alweer had ik me laten verleiden om ijs bij de grootgrutter te kopen. Hertog ijs is verworden tot een mierzoete, met tierlantijnen verroerde substantie die stijf staat van bindmiddelen zodat het niet eens meer normaal kan smelten. Ik probeerde de frambozensorbet van AH die doorgeroerd was met room. Klonk niet verkeerd, maar na openen van de doos bleek het gehele oppervlak verpest met frambozenfrummels waarin pitten zaten. En als ik iets haat –heilzame werking ten spijt– zijn het frambozen- en bramenpitten.

Het dure Ben & Jerry’s is allang geen ‘all nutural’ meer en wordt bovendien in Holland gemaakt. Ook al Real Unilever! Wat daar doorheen wordt geroerd is ook van tandenkrommende zoetheid. Zelf heb ik koekjes en cake liever bij het ijs, dan er doorheen gevroren. Mijn heimwee naar een eigen ijsmachine begon na deze teleurstelling buitensporige vormen aan te nemen. De diepvriescontainers van de oude machine waren al jaren geleden lek geraakt en in de zuinige nieuwe vriezers met kleine laden in plaats van rekken zou trouwens geen container meer passen. Het moest dus een zelfvriezende ijsmachine worden.

Wie opruimt vindt wat terug! In de vorm van nooit ingewisselde VVV-cadeaubonnen bijvoorbeeld. En van jaren geleden aangebroken (en nooit leeggedronken) flessen likeur die ik na lang aarzelen toch maar bewaarde. Hoewel ik niet drink en likeur over het ijs ook niet lekker vind, droomde ik al dagen van puur vanilleroomijs met een scheutje drank er doorheen gevroren. De alcohol is miniem maar de smaak perfect.

In de kelder stond op een hoge plank een wijnfles waarop JW met koeienletters ‘Drambuie’ had geschreven. De oorspronkelijke fles was kennelijk verongelukt. De kurk van de wijnfles was verpulverd van ouderdom en kon alleen nog maar in de fles worden gedrukt. Het werd theezeefjeswerk, maar de geur was nog geweldig.

De ijsmachine kwam gistermiddag aan, was loodzwaar en een bakbeest. Waar ik hem moet opbergen heb ik nog niet over nagedacht. Vriezen blijkt een fluitje van een cent. Je steekt hem in het stopcontact en in 30 à 50 minuten heb je een liter klaar. Omdat ik vanmorgen al vroeg begon met het ijsmengsel maken, kon ik met een halve liter ijs ontbijten. De andere helft heb ik in de vriezer gezet als vier-uurtje. Niks geen koekjes of rommel erdoor, maar wel roomijs van de zuiverste kwaliteit. Hier het recept:

LIKEUR IJS

  • 3 biologische eidooiers
  • 50 gram fijne suiker (ipv de opgegeven 100 gram)
  • 10 gram vanillesuiker
  • 200 cc biologische melk
  • 200 cc biologische slagroom
  • 50 cc likeur (in plaats van de opgegeven 100 cc)

Mix suiker en vanillesuiker samen met de eierdooiers tot een schuimig geheel. Voeg de melk er al roerend aan toe. Klop in een andere kom de slagroom lobbig en roer hem goed door het eiermengsel. Roer er tot slot de likeur doorheen. Het mengsel is nu klaar voor de ijsmachine. Kind kan de was doen. Laat de machine zo`n 30 minuten draaien voor softijs en 50 minuten voor schepijs.

Ik vond tussen de oude flessen ook nog een aangebroken Bols Peppermint Green. Dit wordt mijn volgende project. Muntijs met losse chocoladesaus. Voor kinderen is de likeur door limonadesiroop te vervangen.

Gelukkig 2016!

Gelukkig nieuwjaar allemaal, én dat uw goede voornemens maar mogen uitkomen. De mijne mislukken altijd vandaar dat ik er eerder mee ben begonnen. Vandaag is mijn 35ste rookvrije dag. Het gaat nog steeds niet van harte, maar ik pluk de vruchten: minder kortademig, geen piepende ademhaling en vooral geen nachtelijke beenkrampen meer. Al deze ongemakken waren na 14 dagen onthouding al verdwenen. Om met H te spreken (arts in ruste): meer nog dan voor de longen is roken de pest voor hart en vaten. Vreemd genoeg is ook mijn energieniveau flink gestegen.

Om negen uur duwde ik Yoeko al in de auto om boodschappen te doen. Mijn ijskast was compleet leeg. De afgelopen dagen heb ik menige koelkast van binnen kunnen aanschouwen. Lieve hemel, wat lagen die vol. Ik constateerde tevreden dat ik geen voedselvergiftiging krijg van te lang bewaard eten. Ik stapte welgemoed de grootgrutter in. Nieuw jaar, nieuwe kansen nietwaar? Maar iedereen – van personeel tot klanten – keek sjagrijnig, vermoeid en verveeld terwijl ze hun karren vol afgeprijsde spullen laadden. Terwijl ik reuze zin kreeg naar iedere norskijker een lange neus te trekken, was ik zo weer weg om me thuis in een weldadige rust te begraven.

Ik prijs me gelukkig met de goede vrienden die mijn feest- en tussenfeestdagen fleur gaven. Na het logeren van Isabel +  haar paps en mams, varieerden mijn uitjes van een kerstboterhammetje en high tea, via een olliebollenborrel, tot knusse oudjaarsnacht (de hond mocht mee) en een gevulde-eitjes-lunch op nieuwjaarsdag waarvan ik pas om 4 uur terug was. Tussendoor nog etentjes en dagen met Inge. Als HSP-er die de heilzame wet nastreeft van ‘om de andere dag rust‘ heb ik de drukke decembermaand wonderwel doorstaan. Maar nu voel ik dat ik uit lijfsbehoud toch even in dekking moet.

In praktische zin is het volgens dr. Elaine Aron belangrijk dat HSP’s zich bewust worden van hun aangeboren eigenschap en dat ze hun levenswijze aanpassen: meer rust nemen, vaker alleen zijn of de natuur opzoeken en overprikkeling beperken. Ook moeten zij schuld- of minderwaardigheidsgevoelens over hun beperkingen loslaten en zich niet conformeren aan het gedrag van niet-HSP’s.

In de vorige post maakte ik melding van een gesneuvelde buizerd. Toen ik op eerste kerstdag terug naar huis reed nadat ik Isabel + haar paps en mams naar de trein had gebracht, vloog mij – laag scherend boven de weg – een buizerd tegemoet die mijn auto maar net ontweek. Waarschijnlijk de partner van de gesneuvelde vogel. En dood door aanrijding lijkt meer waarschijnlijk dan vergiftiging. Alleen… hoe komt die walnoot op de vlerk terecht?

De kipjes blijven bezig. Gisteren is eitje 19 uit een van de kontjes gerold. Ze blijken trouwens dol op gekookte spruitjes, en op de snoepkomkommertjes die ik nog over had. Wel kleinsnipperen natuurlijk. Geen wonder dat ik weinig restjes in mijn ijskast heb.

 

 

Vogel lief en leed

Er zijn verdorie muggen en te weinig kikkers of vogels die de muggen weghappen.

Nadat de kippedames enige weken armoedig en verpieterd rondsjokten, zien ze er ineens weer uit als Hollands welvaren. Schone kleertjes, spek om de ribben, pluizige kontjes en een uitdagend loopje. Daantje is helemaal het haantje en stapt glanzend van gezondheid op hoge vrijersbenen rond.

Op 13 december lag er een eitje. Grote verrassing want vorig jaar begonnen ze half januari pas met leggen. Ik vermoed dat Stippel de goede geefster is, maar bewijzen kan ik het niet. Ze zien er allemaal even blozend uit. Gisteren lag er weer een ei. Na 9 weken onthouding (winkeleieren hebben geen smaak, die eet ik niet) heb ik ze meteen na het rapen gebakken. Om de andere dag een eitje is een mooi tempo voor mij, maar straks leggen de anderen ook. 600 Eitjes binnen 9 maanden zullen ze nooit meer halen, maar de helft is ook genoeg. De lol om naar het hok te lopen om te zien of er al een eitje ligt, en dit – vaak nog warm – in je hand te voelen blijft een wonder. Nooit geweten dat kippen zo leuk kunnen zijn.

Daarbij is mijn stelletje, inclusief haan, enorm vertrouwelijk geworden. Ik mag de ren binnen, de grond aanharken, aan hun voer en water zitten zonder dat ze me een strootje in de weg leggen. Ze drommen eerder om me heen (heeft ze soms graantjes bij zich?) en ik moet oppassen dat ik niet op hun tenen trap. Brekebeentje is overigens uitgegroeid tot een zeer mooi kipje van de goede maat, maar ze is nog altijd even pinnig.

BuizerdGistermorgen lag er langs de heg bij de oprit een dode buizerd. Merkwaardig was, dat er op zijn/haar vlerk een gave walnoot lag. Welk mens of dier heeft die daar neergelegd? Hoe komt die vogel daar? Gevallen? Aangereden of vergiftigd? Verkrampte klauwen had hij wel. Hij was niet geringd. Heeft hij hier vaker in de tuin gezeten? Vogelbescherming gebeld en bij Sovon melding van de dode gemaakt. Straks moet ik hem ergens begraven want hij kan daar niet zo blijven liggen rotten.

17 Dagen niet gerookt. Zo lang ik de dagen nog blijf tellen, gaat het niet van harte.

Voldoende beweging

Dag 13 is rookloos vergleden maar ik maak er wel een puinhoop van.

Gisteren kwam de witgoed-man kijken, want ik had besloten om de grote diepvrieskast uit de kelder te vervangen. De zes laden staan permanent te stoken terwijl ik er hoogstens drie van gebruik. Daar staat ook nog een oude Bosch die ik alleen aanzet bij hittegolven of hoogtijdagen: kortom een paar keer per jaar.

In de keuken staat een ingebouwde Bosch met afzonderlijk diepvriesvakje, handig voor daagse boodschappen maar te klein om voorraad te bewaren. Ik klepper dan ook herhaaldelijk naar beneden als ik vlees voor de hond nodig heb, en vergeet naar de rest van de voorraad te kijken. Er moest dringend iets gebeuren, ook al in het kader van de stroombesparing.

De vraag was of ik een grotere koel/vries-combi in de keuken zou kunnen zetten zonder dat ze aan mijn kastdeuren hoefden te zagen want dit wilde ik niet.

De witgoedman kwam kijken, daalde de keldertrap af en verslikte zich bijna. De Bosch stamt uit 2001, maar omdat hij sporadisch gebruikt wordt heeft het geen zin die te vervangen en wegdoen is zonde. Bij de vrieskast riep hij bijna vertederd: kijk nou! Een Elektrolux van dertig jaar oud die met gemak nog twintig jaar mee kan. Helaas verbruikt hij stroom als geen ander.

De Bosch uit de keuken stamt uit 1995 en is ook geen zuinige jongen. Er werd gepast en gemeten en er kan een grote Liebherr-combi op de plaats van de Bosch, mits ik twee planken uit de kast wil offeren. Dan heb ik de grote diepvries in de keuken. Dit nu leek een strak plan. Twee stroomslurpende apparaten verruilen voor één A++ die ik goed in de smiezen kan houden. De witgoedman kan het ding op 21 december om 8 uur ‘s-morgens komen plaatsen, dus voor de kerst klaar en anders pas eind januari. Gaat zitten zeg!

Maar o jee, die twee te offeren bomvolle planken moesten leeg, en van ’t een kwam ’t ander. De thermos-, thee- en koffiekannen, wijnkoelers, meelwormen, hondensnoepjes, havermout, muesli, hondenbakken, katten- en kippenvreetbakjes moesten ergens anders heen. Dus werden weer andere kasten nagekeken, weggegooid, opgeruimd, verhuisd of ingepakt voor Emmaüs of veiling. In geen tijd was alles wat gisteren nog netjes leek weer één gezellige puinhoop want overal staan (nog) dingen waarover ik wil denken wat ik er mee doe.

Toen belde Jos. Dat ze zelf weg waren met kerstmis, maar dat ze mij haar plastic kerstboompje te leen kwam brengen omdat ze mij anders zo zielig vond zonder versiersels. O wat lief! Ik moest in sneltreinvaart heel diep denken want ik ben nog steeds vastbesloten om de vrije ruimten die ik met zoveel moeite verworven heb, dit jaar niet met rommel op te vullen die ik straks weer op moet ruimen. Ik zei maar eerlijk dat ik het niet wilde.

Maandag naar Arnhem naar de tandarts, dinsdag voor het traditionele kerstfestijn dat ik jaarlijks help organiseren inkopen bij de Sligro, woensdag en donderdag Inge, vrijdag het bewuste kerstfestijn gelukkig in een ander huis, zaterdag rommel opruimen en boodschappen doen, zondag bedden opmaken, maandagmorgen de diepvrieskast + koken, en ‘s-middags komen de Franse kuikens. Ha! Als ik niet voldoende beweging heb dan zou ik het niet weten. Ik zou er bijna weer van gaan roken, maar dat doe ik niet.