Deense serie Rita

Vrijwel alle tijdschriften eruit gedonderd, de dagbladen gehouden en het abo op Netflix. De eeuwigdurende tv-programma’s van NPO, vaak ook nog in herhaling, ben ik meer dan beu, sport kijk ik zelden en ik raak agressief van alle onderbrekende reclames bij de commerciëlen.

Het liefst kijk ik de series bij Netflix omdat afleveringen zelden langer dan een uur duren. Gisteravond de derde jaargang van ‘Rita’ afgerond en ik verheug me op het vervolg. Nu eens geen masculien USA-verhaal vol stoere binken, maar een Deense serie waarin – zoals vaker – krachtige vrouwen de leiding nemen. In dit geval op een openbare middelbare school met vele problemen betreffende homohaat, buitenlanders en sociale verschillen.

Rita is een dwarse leerkracht en zegt – vaak tot ergernis van collegae – zeer direct waar het op staat. Ze gaat geweldig met kinderen om. Ze ziet het vooral als haar taak om vastgelopen leerlingen van hun veeleisende ouders te bevrijden. Dat ze door dit ideaal haar eigen drie kinderen, waaronder de homo-zoon van 16, bijna het huis uitjaagt houdt de verhaallijn spannend. De steeds wisselende liefde-haatverhouding met allen die haar na staan (of te na willen komen) past feilloos in haar karakter.

Veel sex, veel gepraat over sex, typisch Deens. Echter nooit gespeend van de nodige humor. Steeds weer krijgt Rita te horen of ze alsjeblieft eens normaal kan doen. Wat ze meermaals probeert maar dan verliest ze haar strijdbaarheid op te komen voor de leerlingen die tussen wal en schip dreigen te  raken.

Een warme serie met ernstige ondertoon zoals alleen de Denen die kunnen maken. Het zou niet verkeerd zijn als hij gezien zou worden door Inspectie Onderwijs. Ik denk dat de problemen, regels en eisen in Denemarken niet veel verschillen van die in Nederland.

Luchtigheid

Een van mijn grote tafellakens uit India is tijdelijk weer tot beddenlaken gedegradeerd. Heerlijk koele, ruwe katoen met prachtige dessins. De lappen worden daar als beddengoed verkocht. Ze kijken je aan of je idioot bent als je je laat ontvallen dat je ze thuis als tafellaken gaat gebruiken.

Gehoorzaam aan de overheidsvoorschriften, ben ik luchtig gekleed. Korte broek, blote benen, blote armen en hals. Ik voel me zeer ongemakkelijk en begeef me niet buiten de paden. Ik wil een braam te lijf en denk: kannie! Ik wil kleefkruid voor de kippen plukken maar waag me met al die blote huid niet tussen de manshoge brandnetels die afschuwelijke blaren geven. Bloot is hier geen doen.

Het huis blijft vrij lang koel mits ik de zon buitensluit. We hebben veel ramen. De kamers zijn donker want alle gordijnen zijn stevig gesloten. Ik vroeg net aan Yoeko of hij mee ging naar de kippen, wat hij graag doet. We kwamen de keuken uit en de warmte sloeg ons in het gezicht. De zon brandt genadeloos, het waait warme wind, en alle pollen uit het Zuiden geven acht. We sjokten op ons gemak naar de kippen en weer terug. Daarna ging ik even op een tuinstoel zitten, maar de hond wilde niks meer van buiten weten en smeekte om naar het koele binnen te mogen.

Zonder wekker

Na enkele stemloze dagen waarvan ik verder geen last had (deze kwaal ontlokte JT de opmerking dat ik tegenwoordig vaak iets mankeer… ) werd ik vanmorgen alweer zonder wekker om 7 uur wakker met de geweldige eerste gedachte: Tjee, wat heb ik lekker geslapen, zeg! Daantje en de haan van de buren kukelden in koor. Via het raam aan de voorkant was het luid en duidelijk te horen. Niet onplezierig dat ze nu samen herrie maken.

As de donder mijn bed uit om de pomp van de bron uit te zetten. Gisteravond in de schemer nog twee tuinslangen van 25 meter aan elkaar gekoppeld om bepaalde struiken te bereiken. De hele nacht aan gelaten, ook al omdat op het talud er omheen veel jonge teunisbloemen staan. Het water is gratis, maar de pomp verbruikt bijna net zoveel stroom als een strijkijzer. Daarna de grote potten met bessen, appel en pruim nog van water voorzien. Op advies van Jurjen gaan die in het najaar de volle grond in.

Bij de kippen heb ik de hele nacht gesproeid om (een deel van) de wilde frambozen te redden. En de kweepeer die me dierbaar is. De brandnetels willen hier ook geweldig van groeien. Met een korte broek aan ga ik de rimboe niet in en voel ik mij erg beperkt. Tot nu toe gaat het goed met de kipjes, maar de warmste dagen moeten nog komen. Ik verstrek ze op gezette tijden koele beetjes koude kwark of yoghurt waarop ze stapel zijn. Ze leggen nog goed. Eitje 390 is gelegd. Ik deel de oogst met Inge die vleesloos leeft.

De zaailingen van de Hosta Blue Mammoth moeten nodig worden opgepot, maar ik vrees dat we alle kleine potjes hebben weggegooid. Nieuwe kosten 60 cent. Gaat zitten zeg! Ik heb tientallen goed groeiende plantjes. Twee tuinsproeiers bijgekocht om kapotte te vervangen. Die kostten me al 50 euro. Ergens een bedje omspitten in het bos, dat met potgrond vullen, en daar de zaailingen voorlopig planten is misschien een betere optie.

Misvatting

IMG_8153Maar aan een wilde tuin hoef je toch niks te doen?, zeggen gazon-madammen met een tuinman.

In een wilde tuin groeien alleen gewassen die het in hun omgeving dik naar hun zin hebben. Gekweekt spul moet je bemesten en gieten om het in leven te houden. Helemaal correct!

De keerzijde is dat de aangewaaide planten, bomen en struiken het op hun zelfgekozen plekken vaak te  uitbundig doen. In een wilde tuin moet je doorlopend rooien, spitten en snoeien wil je niet worden verstikt door het groen.

Het begon vanmorgen achteloos met een woekerende blauwe regen, om na een uur te eindigen met een manshoge berg voor op de houtwal. Denk niet dat dit in een groenkliko past.

Verkoeling

Met de hittegolf in het vooruitzicht vliegen de goede raadgevingen je om de oren, maar dit trucje heb ik over de radio nog niet gehoord. Het dateert van onze reizen door Indonesië waarover ik het gisteren nog had. Onder de vrienden bevond zich ook een arts. Hij controleerde ons ‘s-morgens persoonlijk of wij wel hittebestendig genoeg de dagtocht ondernamen.

Het zal bekend zijn dat polsen onder koud water houden enorm verfrist. Nog belangrijker is het om halsslagaders te koelen. Ren naar de Hema, koop toilethanddoekjes, scheur ze in repen van pakweg 25 cm breed, dompel die in koud water, wring ze uit en draag ze dubbelgevouwen om je hals. Onder elke kraan die je tegenkomt kan lap weer fris worden bevochtigd.

Deze natte lappen bleken niet alleen ideaal voor het koelen, maar waren ook fantastisch om je gezicht eens te verfrissen, je polsen te bevochtigen of je plakvingers aan af te vegen.