Was interessant, om bij iemand koffie te drinken die een nieuw bedrijfsplan aan het ontwikkelen is. Een boeiend plan waarvan ik hoop dat het zal slagen. In het kort komt her hierop neer: ambachtslieden samenbrengen in één gebouw, met ieder een eigen atelier die tezamen mooie, nuttige huisraad kunnen maken voor well-to-do vijftigers die zich nog éénmaal nieuw willen inrichten op hun vermoedelijk laatste woonstek. Sterke punten: kasten en andere meubels op maat. Speciaal voor elke klant bedacht, ontworpen en door ervaren vaklui afgewerkt. Geen massawerk dus niet goedkoop.
Website-in-wording bekeken, paar ideeën aangedragen hoewel dit nauwelijks nodig was want ze had het in haar kop al danig op een rijtje. Alles zal afhangen van de financiering die eerdaags moet worden bepleit, de gemeentelijke regels, de huisvesting en de ambachtslieden die eraan willen deelnemen. In een later stadium, als de hobbels zijn genomen, wil ik er best reclame voor maken. Interessant om het verder te volgen.
Om half twee was ik weer thuis. Afgeleverd door oom die zijn ondernemende nicht assisteert met de teksten. Heb me wat op de achtergrond gehouden omdat ik al werk genoeg heb maar boeiend is het wel.
Moed bijeen geraapt en in een snijdende kou met de hond door het bos gelopen. Hij heeft een machtige bontjas van zijn eigen. Ik trouwens ook. Vorig jaar bij Marktplaats een lammy gevonden met de harige vacht aan de buitenkant. De kierende knoopsluiting bij een Turkse klerenmaker laten vervangen door een rits. Gevoerde laarzen had ik in september aangeschaft. Wollen sjaal om mijn oren geknoopt en toen bleek de ijzige lucht in de zon best lekker. Weinig mensen in het bos. Alleen maar fanatiekelingen.
Meteen door naar de dierenarts om voer te kopen. Yoeko en Pluis krijgen al jaren alletwee grote tandenballen van Royal Canin. Echte noten om te kraken. In het netjes heten die: Royal Canin Dental. Onzin of niet? Pluis is nu 14 en heeft nog nooit een gebitsbehandeling nodig gehad want er valt geen tandsteen te bekennen. Bij Yoeko trouwens ook niet, maar die is pas vijf-en-een-half. Het duurdere voer verdient zich terug. Omdat het “de maand van het gebit” is kreeg ik 10% korting, zowel voor hond als kat.
Gelukshond, zei de assistente, dat hij met dit weer toch het bos in mag want er zijn veel baasjes die de moed niet hebben. De dame die in de wachtruimte op haar beurt zat te wachten dook diep weg in haar prijzige, modieuze bontjas. Ik voelde me reuze stoer.
